Curriculum vitae English - Nederlands - Français
Curriculum vitae
Bert De Keyser, geboren te Brussel, studeerde er aan het Sint-Lukas-Instituut, waar hij
vanaf 1969 verbonden was als docent ruimtelijke vormgeving. De Keyser maakt zowel
tweedimensionaal- als driedimensionaal werk en projecten. Sinds 1982 maakt hij vooral
projecten voor stedelijke ruimtes.

Solotentoonstellingen in: België, Nederland, Duitsland, Slowakije, Hongarije, Oostenrijk, Frankrijk.

Groepstentoonstellingen in: België, Nederland, Duitsland, Frankrijk, USA, Japan.

Projecten
Bert De Keyser realiseerde verschillende stads- en landschapsprojecten onder meer in Brussel, Antwerpen, Amsterdam, Bratislava, Barcelona. Uitschieters zijn hier vooral het "Rembrandt-Mondriaanproject" (Amsterdam 1996) en "Weg van Bruegel" (Brussel 2004). Het gaat hier niet om een confrontatie met de kunstenaars maar om het onderstrepen van hun betekenis. Deze oude en nieuwe meesters waren zeer vooruitstrevend voor hun tijd en hierdoor genieten zij van een blijvende uitstraling tot op heden.

Tekeningen , grafiek en schilderijen
De absolute eenvoud bereikt De Keyser in zijn naakttekeningen in rood krijt. Tekenen is bij hem de kunst om door middel van uiterst beperkte lijnen en tekens tot betekenis te komen.
Voor de kunstenaar zijn vrouwenlichamen verwant met zijn geboortestreek, het zacht glooiend Brabants landschap. De lijnen vertellen meer over wat niet getoond, niet getekend wordt door de werkelijke vorm die ze afbakenen.

“Hoe minder tekens er zijn en hoe meer betekenis er ontstaat, des te groter is de tekenkunst” en dit geldt ook als uitgangspunt voor zijn monumentale werken. Zowel in zijn monumentale installaties als in zijn getekende stads gezichten is het contrast tussen stad en landschap en tussen historisch patrimonium en nieuwbouw, het eeuwige leidmotief.

Rembrandts naakten
In de jaren 1650 maakte Rembrandt talrijke geëtste studies van het vrouwelijk naakt. Hij werkte zijn studies uit tot sfeervolle voorstellingen, met een voor- en een achtergrond. Het onverhulde realisme waarmee hij zijn modellen weergaf, stuitte soms op veel kritiek. Rembrandt toonde de vrouwen zoals hij ze voor zich zag, met al hun onvolkomenheden. De vrouwen hebben een hangbuik en onder hun knieën zijn soms nog de afdrukken van hun kousenbanden te zien.

De Keysers “naaktlandschappen”
Bert De Keyser heeft vele poëtische tekeningen van naakten op zijn naam staan. Tijdens de realisatie van zijn Rembrandt-Mondriaan project op het Museumplein te Amsterdam (voorjaar 1996) vatte De Keyser het plan op om de naakten in het grafische werk van Rembrandt op zijn eigen manier weer te geven.
Met rood krijt tekende hij vrouwen die hij liet poseren in de houding die Rembrandt voor zijn eigen naaktmodellen had uitgekozen. Zo ontstond een reeks op groot formaat uitgevoerde schetsen. Daarna kraste De Keyser zijn figuren in koperen platen met droge naaldtechniek. Hierdoor ontstaan grillige, fluwelen lijnen bij het afdrukken.
De Keyser heeft zich geconcentreerd op het weergeven van contouren in losse, onderbroken lijnen. Zijn verstilde voorstellingen van naakten doen sterk aan landschappen denken. De première van deze tentoonstelling vond plaats in het Museum Het Rembrandthuis zelf in Amsterdam, waar de tekeningen en etsen van De Keyser telkens opgehangen werden naast het werk van Rembrandt. Voor deze tentoonstelling heeft het Rembrandthuis in Amsterdam ons uitzonderlijk een originele plaat van Rembrandt met zijn afdruk uitgeleend.

Sculptuur:”Reminiscentie”
Reflectie over het “Plateau” van Koekelberg(Brussel). De grootoom van de kunstenaar was de laatste schaapherder op het Plateau; hij werd vermoord. Dit gegeven inspireerde de kunstenaar tot de realisatie van dit beeld. De functie is dubbel: enerzijds is het een terugblik naar het verleden, anderzijds weerspiegelt het de realiteit van de omgeving en legt het een link naar de evolutie in de toekomst.

MONDEN: Justitiepaleis: Toren Van Babel
De artistieke productie van Bert De Keyser richt zich vooral op het beeldend aftasten van de grootstedelijkheid. Als een directe maar indirect waargenomen verwijzing naar de Babelse “spraakverwarring” op het schitterende doek van Pieter Bruegel de Oude, weet Bert De Keyser uitvergrotingen van monden uit het oeuvre van Bruegel en eigen ontwerpen bij elkaar te brengen op gigantische prints.
Het Justitiepaleis wordt hier de machtige drager voor monden en de daarbij insinuerende dialogen die meteen een link leggen met het multi-gebekte en dito culturele Brussel. De prints domineren dit drukke Brusselse stadsdeel waar Bruegel ooit in de nabije buurt leefde.
Kunst zonder woorden blijft een verzameling “dode” beelden. Kunst krijgt maar betekenis via het (uit)wisselen
van gedachten en daar stuurt Bert De Keyser met deze ingreep prikkelend op aan.


“Hulde aan Hokusaï”

"Dit zo poëtisch en tevens grappig beeld toont de door de krachtige zeewind de wegvliegende vellen papier uit de tas van de reiziger, wellicht van de grootmeester zelf.
Hokusaï was toen al over de zeventig.
Dit poëtisch beeld heb ik in een opstelling van ruimtelijke metalen elementen gebracht, zo licht mogelijk, haast onzichtbaar."


Bert De Keyser


Hokusaï (1760-1849) Grootmeester uit de EDO periode

Het dal van een golf op hoge zee.
Uit”Zesendertig gezichten op de Fuji” Oban kleurenprent, 25 1/5 x 26 ? cm, omstreeks 1829

Een monsterlijke golf rijst uit zee omhoog en de kam ervan waaiert uiteen in klauwen van schuim, die naar het schijnt, de drie broos uitziende lange boten in het golfdal
beneden hen proberen te grijpen. De mannen in de boten zien eruit als onbeduidende figuurtjes die door de razernij van de natuurkrachten, die hen dreigen te overweldigen, tot miniatuurmensjes worden gemaakt. Op de achtergrond steekt de top van de Fuji af tegen de grijze hemel. De golf op de voorgrond heeft eveneens de vorm van de grote bergtop waardoor de Fuji als het ware in het samenspel van de golven wordt opgenomen.In de lucht boven de scheepjes is door een vroegere eigenaar van de prent met de hand een gedicht geschreven dat luidt: “Vissers keren in processie terug: hoe veelvuldig zijn de zeilen, die er in de haven te zien zullen zijn”.

Hokusaï
Sunshû Ejiri
Egiri in de provincie Suruga

De etappe Ejiri van de Tôkinadô is niet ver van de havenstad Shimizu. Op een pad , dat zich slingerend een weg baant tussen de rijstvelden, vechten reizigers tegen de wind die van de Fuji komt. Wegwaaiende papieren, hoeden, bladeren… geven ons een reëel beeld van de kracht van de wind.